Najstarsza mapa w Europie, znaleziona została w kurhanie Saint-Bélec w gminie Leuhan w zachodniej Bretanii, w 1900 roku, przez historyka Paula du Châtelliera.
Mapa wyryta na kamiennej płycie (duży, rytowany blok łupka o wymiarach około metra) zwanej Saint-Belec, została potem ukryta w prywatnej kolekcji.
Dopiero po 114 latach badacze ponownie natrafili na tą płytę.
Pomimo faktu, że zabytek jest datowany na wczesną epokę brązu (około 2150–1600 p.n.e.), to okazuje się, że specjaliści którzy porównali wygląd dawnej mapy z obecnymi terenami w Bretanii stwierdzili, że zgodne jest 80 procent naniesionych kształtów i linii.
Sama płyta przedstawia schematyczny obszar o wielkości około jednego kilometra kwadratowego.
Archeolodzy uważają, że Saint-Belec stworzono nie do celów nawigacyjnych, tylko dla zaznaczenia terenów panowania konkretnego władcy. Kiedy jego królestwo upadło, płytę wykorzystano jako ścianę kamiennej skrzyni grobowej 🏺
