Ufundowany przez cesarza Hadriana w roku 125 n.e. na miejscu wcześniejszej świątyni z 27 roku p.n.e., Panteon w Rzymie, ma największą kopułę wykonaną z betonu niezbrojonego.
Budową gmachu kierował Apollodoros, zesłany, po czym prawdopodobnie stracony później przez cesarza.
Do dnia dzisiejszego okrągła świątynia na Polu Marsowym szczyci się tym, że jej kopuła o średnicy i wysokości równym 43,3metra (142 stopy), jest nadal największa na świecie.
Co prawda Rzymianie nie wynaleźli betonu, ale doprowadzili do perfekcji sposób jego użycia, łącząc wapno, popiół wulkaniczny i różne kruszywa.
W miarę wznoszenia konstrukcji stopniowo zmniejszano ciężar mieszanki, stosując lżejsze materiały, takie jak tuf czy pumeks. Wiedza opisana przez Witruwiusza, rozwinięta w czasach cesarza Hadriana, pozwoliła stworzyć dzieło, które przetrwało prawie dwa tysiąclecia bez stalowych wzmocnień, pozostając świadectwem kunsztu inżynierii rzymskiej.
Od środka zdobi ją pięć rzędów kasetonów. U szczytu znajduje się jedyny otwór w kopule oświetlający wnętrze - oculus - o średnicy około 7,9 metra 😵
