Stworzył wiele udanych konstrukcji lotniczych, m.in. pierwszy śmigłowiec Fw-61, nad którym rozpoczął pracę wraz z inżynierem Gerdem Achgelis w roku 1932.
Pięć lat później śmigłowiec pobił wszystkie światowe rekordy lotu - m.in. rekord wysokości lotu (3427 metrów), uzyskany 29 stycznia 1939 roku. Do budowy śmigłowca wykorzystano kadłub popularnego samolotu treningowego Focke-Wulf Fw 44 Stieglitz.
Pojedynczy silnik napędzał dwa śmigła kręcące się w przeciwnych kierunkach i znajdujące się po obu stronach kadłuba na kratownicowych wysięgnikach.
Mimo, że konstrukcja śmigłowca była udana (poprawnie wykonywał pionowy start, zawis, lot poziomy i lądowanie z autorotacją), zbudowany został tylko jeden, prototypowy egzemplarz.
W roku 1924 z George W. Wulfem założył wytwórnię lotniczą Focke-Wulf Flugzeugbau AG (Zakłady Budowy Samolotów Focke-Wulf SA), która dostarczała samolotów dla Luftwaffe. Już wcześniej razem z Wulfem budował rozmaite jednopłatowce.
Zaprojektował i wdrożył do produkcji modele samolotów śmigłowych: FW6, Fa223, Fa226, Fa283 oraz model 284.
Ponadto skonstruował samolot komunikacyjny FW 200 Condor, który po raz pierwszy przeleciał z pasażerami trasę Berlin-Nowy Jork.
Po wojnie pracował przy konstrukcji śmigłowców we Francji i Brazylii.
