Wonna, gorzka żywica, pozyskiwana z drzew balsamowców (Commiphora).
Drzewa, z których mirra wypływa samoistnie (twardniejąc na powietrzu w małe, czerwonobrązowe grudki), lub jest pozyskiwana przez nacięcie kory, rosną głównie w Afryce i na Półwyspie Arabskim.
Znana i ceniona jest od tysięcy lat, jej właściwości znane już były w starożytnej Persji - leczyli nią rany żołnierze Kserksesa I.
Wspomina o niej Biblia, jako o jednym z darów Trzech Króli.
Dużych ilości mirry używano do namaszczania i balsamowania zwłok, oraz dodawano ją do wina podawanego skazańcom przed śmiercią, ponieważ mirra ma właściwości przeciwbólowe.
Obecnie używana jest głównie w medycynie - w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gojeniu ran, ma działanie antyseptyczne, ściągające i odświeżające oddech: jest dodawana do pasty do zębów.
Poza tym jest stosowana jako kadzidło, w rytuałach (podczas liturgii) i do medytacji - działa uspokajająco.
Z kolei w kosmetyce używana jest w produktach do pielęgnacji skóry problematycznej, trądzikowej i dojrzałej, działa ujędrniająco i przeciwzapalnie.
Jest składnikiem niektórych mazideł i maści leczniczych używanych przy leczeniu otarć skóry, stłuczeń, czy bólów spowodowanych skręceniem stawów.
