Zbite i nieregularnie poplątane, cienkie włókna bawełniane, lub wiskozowe.
Wata, jako surowiec naturalny była używana od tysiącleci - uprawa bawełny jest datowana już na około 5500 rok p.n.e. w Meksyku.
Jako środek opatrunkowy, watę zastosował po raz pierwszy na świecie polski chirurg Ludwik Bierkowski.
Musiało jednak minąć więcej niż 20 lat, zanim wata stała się jednym z podstawowych materiałów do tamowania krwawienia i osłaniania ran - wprowadzenie sterylnej waty jako materiału opatrunkowego w medycynie miało miejsce około 1880 roku.
Wata opatrunkowa ma dwa podstawowe zastosowania medyczne. 
Pierwszy z nich, to użycie jej jako materiału chłonnego, w którego strukturę wnika krew lub wysięki ropne z ran, oparzeń czy blizn pooperacyjnych. Drugi z kolei, to użycie waty jako materiału do oczyszczania i dezynfekcji ran. W takim wypadku produkt nasączany jest środkiem antyseptycznym.
Rozróżnić można cztery rodzaje waty stosowanej w medycynie. Różnią się one od siebie materiałem, z którego są wykonane, a co za tym idzie także właściwościami:
1. Wata higroskopijna bawełniana, wykonywana z wybielonych włókien bawełnianych, o bardzo dobrej chłonności (powyżej 20 gramów wody na 1 gram produktu);
2. Wata higroskopijna wiskozowa, wykonywana z włókien drzewnych, przede wszystkim z drewna iglastego, służąca głównie do celów higienicznych i kosmetycznych, np. zmywania makijażu, aplikowania toników czy maseczek na twarz, czy np. usuwania lakieru z paznokci - jest całkowicie biodegradowalna;
3. Wata celulozowa (lignina), która jest zbudowana z warstw - jest trwała i bardziej odporna na rozrywanie od waty bawełnianej i wiskozowej. Jej chłonność zależy od liczby warstw, z których składa się dany arkusz.
4. Wata opatrunkowa, która zwykle stanowi połączenie waty bawełnianej z ligniną, dzięki czemu opatrunek jest skuteczniejszy w tamowaniu krwawienia lub wysięku. Może mieć formę jałową, kiedy pojedynczy opatrunek zamknięty jest w szczelnym opakowaniu, lub niejałową, gdy cały produkt znajduje się w jednym worku. Opatrunki jałowe przykłada się do ran, niejałowa wata służy przede wszystkim do przemywania okolic urazu.
