Urządzenie które skonstruował, umożliwiało zatrzymanie pociągu tylko przez jednego człowieka.
Wcześniej bardzo często dochodziło do wypadków pociągów, ponieważ hamulce były uruchamiane ręcznie na każdym wagonie z osobna, przez hamulcowego na znak dany od maszynisty.
Automatyczny kolejowy hamulec powietrzny, wynaleziony przez Georga Westinghouse'a z powodzeniem wypróbowano w roku 1875 w Newark (USA).
Hamulec pozwolił na zatrzymanie pociągu o ciężarze 200 ton, jadącego z prędkością 80 km/godz. na odcinku długości niespełna 300 metrów.
System polegał on na zastosowaniu rury, biegnącej przez całą długość pociągu. Wtłoczenie do niej sprężonego powietrza powodowało przesunięcie tłoka i uruchomienie mechanizmu pokazanego na ilustracji, a w konsekwencji zadziałanie hamulców.
Wynalazca ulepszył jeszcze swój wynalazek, konstruując hamulec automatyczny.
Hamulec Westinghouse'a szybko rozpowszechnił się w całym kolejnictwie.
