Niemiecki nazista.
Od młodości interesował się astronomią, duży wpływ wywarła na nim praca Hermanna Obertha, dotycząca wykorzystania rakiet do podróży międzyplanetarnej.
Został nawet jego asystentem i jako członek Verein für Raumschiffahrt (VfR - Towarzystwo Podróży Kosmicznych), brał udział w konstrukcji pierwszych doświadczalnych silników rakietowych.
W roku 1933 zdobył licencję pilota, trzy lata później wstąpił do Luftwaffe. Rok później (w 1937 roku), w ośrodku rakietowym Peenemünde na wyspie Uznam, został dyrektorem technicznym.
To tam właśnie powstała słynna Wunderwaffe III Rzeszy - rakiety V1 i V2, nad którymi pracował od samego początku projektu - chodziło o skonstruowanie samosterującego pocisku o zasięgu do 320 kilometrów i przenoszącego 1 tonę materiałów wybuchowych.
Rakiety jego konstrukcji wykorzystano przede wszystkim do ostrzału Wielkiej Brytanii - między wrześniem 1944 roku, a marcem 1945 wystrzelono ich 1050.
Po wojnie oddaje się w ręce Amerykanów. Wraz z ponad 100 współpracownikami osiedla się w USA i zostaje najważniejszą postacią amerykańskiego programu kosmicznego i rakietowego.
To właśnie on zaprojektował rakietę, która w roku 1958 posłużyła do wyniesienia na orbitę pierwszego amerykańskiego satelity Ziemi, a w 1961 roku została użyta do wysłania w kosmos pierwszego amerykańskiego astronauty A. Sheparda.
Pod jego kierunkiem powstała rodzina rakiet Saturn, wykorzystywanych w programie Apollo, w tym rakieta Saturn 5, użyta do wysłania ludzi na Księżyc.
Dla milionów Amerykanów, nazwisko von Brauna jest nierozerwalnie związane z badaniami przestrzeni kosmicznej i z twórczym wykorzystaniem techniki.
Zobacz start rakiety V2:
