We wrześniu 1846 opatentował ulepszoną maszynę do szycia.
Jego rewolucyjna maszyna używała dwóch oddzielnych nitek, jedną wprowadzała igła z oczkiem, przy ostrzu tworząc z niej pętlę.
Przez tę pętlę przeskakiwało czółenko podobnie jak w krośnie tkackim. Taki szew nazywa się dwunitkowy stebnowy, i oprócz wielu zalet ma też wadę - jest mało elastyczny. Wszystko było napędzane ręczną korbą.
Wcześniejsze maszyny do szycia używały tylko jednej nitki i ściegu łańcuchowego, który mógł łatwo się postrzępić. Mimo to, jego wynalazek słabo się sprzedawał.
Zmarł w roku, w którym jego patent wygasł.
