W roku 1698 kopiuje podnośnik wody (pompę strażacką) Somerseta z około roku 1628, po czym wykupuje i niszczy wcześniejsze publikacje.
W rok później, przedstawia to jako swój wynalazek na forum Royal Society. Jego silnik - po opatentowaniu - wykorzystywany był jako pompa do odwadniania kopalń.
W jego maszynie para chłodzona była w zamkniętym pojemniku, aż do momentu kondensacji (skroplenia). Ponieważ ciecz zajmuje wielokrotnie mniejszą niż powstały z niej gaz, to podczas tego procesu wytwarzało się znaczne podciśnienie, wykorzystywane do zasysania wody z kopalni.
Głównym problemem było to, że para poddawana była bardzo wysokim ciśnieniom i temperaturze, co czasami topiło połączenia i powodowało przedmuchy na boku pojemnika.
W roku 1702 założył fabrykę podnośników parowych, wprowadził również jednostkę mocy: koń parowy.
Ulepszał urządzenia sterowe statków, oraz skonstruował urządzenie do pomiaru pokonanego dystansu na statkach.
