Z bakelitu robiono biżuterię i elementy gier planszowych. Poza tym, wykorzystywano go do produkcji części silnika, obudowy radia, elementów izolacyjnych i wielu innych przedmiotów.
Bakelit był pierwszym przemysłowym plastikiem termoutwardzalnym (materiał, który nie zmienia kształtu po podgrzaniu).
Bakelit był zrobiony ze zmieszanego kwasu karbolowego (fenolu) i formaldehydu. Po ogrzaniu albo był modelowany, albo był wytłaczany do pożądanego kształtu. 
Został opatentowany w 1907 roku, przez belgijskiego chemika Leo Hendrika Baekeland. Wcześniej, bo już w roku 1872 eksperymentował z tym materiałem laureat Nagrody Nobla, Niemiec Adolf von Baeyer, ale nie dokończył swoich prac.
Leo Baekeland zarządzał General Company Bakelite od 1911 do 1939 roku (w Perth Amboy, N. J., USA) gdzie produkowano około 200 tysięcy ton bakelitu rocznie.
Bakelit zastąpił bardzo łatwopalny celuloid, który był nieco wcześniej bardzo popularny.
