To rodzaj mocnej, grubej, tkaniny bawełnianej, półlnianej lub lnianej, wykonanej w splocie skośnym (albo atłasowym), z potrójną osnową.
Swoją popularność drelich zdobył w połowie XIX wieku, podczas rządów Imperium Brytyjskiego w Indiach. Żołnierze brytyjscy nosili mundury wykonane z ogólnodostępnej bawełny początkowo w kolorze białym, później farbowano je na mniej zwracające uwagę kolory beżu.
W połowie lat osiemdziesiątych XIX wieku standardowe mundury z bawełnianego drelichu zaczęto produkować przy użyciu barwnego mineralnego barwnika, o odcieniu uznanym obecnie powszechnie za khaki. 
Tkanina wkrótce stała się popularnym materiałem na mundury wojskowe, a w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej, gdy weterani wrócili do kampusów uniwersyteckich, stała się popularna również w swobodnym stroju.
Współcześnie drelich znalazł zastosowanie jako materiał na pokrycia materaców, na odzież roboczą, worki, zasłony, pokrowce, oraz letnie ubrania wojskowe.
Ta wszechstronna tkanina była wykorzystywana również do produkcji żagli, oraz plandek, namiotów, markiz i zadaszeń.
W Polsce najbardziej rozpowszechniony był drelich wrocławski, w kostki i paski.
