Był to amerykański Boeing B-50 Superfortress. Na potrzeby misji, w komorze bombowej dodano zbiornik paliwa, aby zwiększyć zasięg samolotu.
W sumie z 14 osobami na pokładzie, pod dowództwem kpt. Jamesa Gallaghera, samolot rozpoczął podróż dookoła świata 26 lutego 1949 roku o 12:21. Wystartował z bazy sił powietrznych Carswell w pobliżu Fort Worth w Teksasie i skierował się na wschód w kierunku Oceanu Atlantyckiego.
Poszczególne zespoły pilotów wymieniały się za sterami superfortecy w turach: od czterech do sześciu godzin.
Po pokonaniu dystansu 23.452 mil (37.742 kilometrów) samolot minął z powrotem wieżę kontrolną w Carswell 2 marca i wylądował tam o godzinie 10:31, na dwie minuty przed przewidywanym czasem przylotu obliczonym przy starcie.
Samolot przebywał w powietrzu ponad 94 godziny i był tankowany czterokrotnie. Leciał na wysokości od 10000 do 20000 stóp (3000 do 6100 metrów), a swoją podróż dookoła świata ukończył ze średnią prędkością 249 mil na godzinę (401 km/h).
Samolot uległ później wypadkowi i do dziś zachował się tylko jego kadłub.
