W roku 1882, zwróciła się do niego niejaka Elfriede von Maltzahn z prośbą, o zbudowanie siedziska do osłony przed zbyt dużym słońcem i wiatrem na plaży.
Ta zreumatyzowana kobieta ponad wszystko uwielbiała przebywanie na plaży, jednak ciężka choroba w dużym stopniu ograniczała realizację tych zamiłowań.
Latem tego samego roku frau Elfriede i jej jednoosobowe krzesło plażowe wzbudzały sensację wśród plażowiczów w Warnemünde nad Bałtykiem. Dla mistrza Bartelmanna był to przysłowiowy strzał w dziesiątkę.
Zaczęły spływać liczne zlecenia, co spowodowało ukierunkowanie produkcji na kosze plażowe.
Rok później przystąpił on do budowy koszy dwuosobowych, które również okazały się przebojem rynkowym. W tym samym czasie jego małżonka Elisabeth otworzyła pierwszą na świecie wypożyczalnię koszy na plaży w Warnemünde, zajęła się również reklamą.
Za pomocą anonsów w lokalnej prasie zachęcała do korzystania z jej wypożyczalni.
W gazecie Allgemeinen Rostocker Anzeiger można było przeczytać: "Gościom kąpielowym polecamy krzesła plażowe do ochrony przed słońcem i wiatrem, które można również wypożyczyć".
Mistrz Bartelmann niestety nie pomyślał o opatentowaniu swojego wynalazku, dlatego w krótkim czasie, liczni producenci zaczęli robić złote interesy na jego pomyśle. Wprowadzano różne innowacje do pierwotnej konstrukcji, jak np. podpórki pod stopy, czy regulowane oparcie.
Około roku 1900 wszystkie niemieckie kąpieliska nad morzem Bałtyckim i Północnym były wyposażone w kosze plażowe, które do dnia dzisiejszego są nieodłącznym elementem nadmorskich wakacji.
