Uprawiany jest od starożytności, i otrzymywany z ziaren ryżu siewnego.
Największym jego producentem są Chiny, Indie i Indonezja.
W Azji ryż jest bardziej popularny niż chleb, czy ziemniaki.
W Europie zboże to zagościło dzięki wyprawom Aleksandra Wielkiego do Indii.
Zboże to jest najłatwiej przyswajalne przez organizm człowieka. Świetnie wpływa na trawienie, reguluje też poziom cukru we krwi. Dobroczynnie działa na osoby ze zbyt wysokim poziomem cholesterolu. Co ważne - nie zawiera alergenów. Poleca się go sportowcom i osobom dbającym o linię.
Ryż można spożywać jako dodatek do zup, do dań wytrawnych, a także na słodko.
Jest źródłem węglowodanów, białka, tłuszczów wielonienasyconych, błonnika. Zawiera magnez, cynk, fosfor, żelazo, mangan, miedź, selen i witaminy z grupy B.
Ryż różni się od siebie kształtem, smakiem, oraz stopniem oczyszczenia.
Różne są też jego długość i kleistość ziaren. Na przykład:
> krótkoziarnisty (owalny) – używany do sushi, risotto i paelli. Łatwo się go je pałeczkami;
> średnioziarnisty – bardziej się skleja, ale polecany jest także do risotto, oraz potraw na słodko;
> długoziarnisty – najbardziej popularny w naszym kraju. Jeśli się go dobrze ugotuje, staje się sypki i się nie skleja.
Ryż ma różne kolory: czerwony, żółty, czarny, biały, brązowy.
Dzielimy go na odmiany i gatunki w zależności od miejsca jego uprawy.
Przechowując go, warto pamiętać, by znajdował się w przewiewnym i suchym miejscu z dala od przypraw, aby nie przesiąknął ich zapachem.
Przed ugotowaniem należy go wypłukać. Najczęstsze proporcje to dwie szklanki wody na jedną szklankę ryżu.
Żeby nie wykipiał, dodajemy trochę masła, a jeśli chcemy zachować biały kolor, to skrapiamy go cytryną. Po ugotowaniu ryż pozostawiamy na 15 min pod przykryciem.
Wtedy powinien być sypki.
Cena ryżu zależy od jego gatunku. Na przykład basmati kosztuje około 18 zł za kilogram.
Zaleca się go przy dietach lekkostrawnych i bezglutenowych.
