Jako pierwszy zaprojektował saperkę w XIX wieku amerykański wynalazca polskiego pochodzenia, Edmund Żaliński.
W armii, saperki zaczęto powszechnie używać w czasie I wojny światowej.
Nazwa saperka, pochodzi od zastosowania łopatki przez formacje saperów, m.in. do wykopywania elementów min.
Obecnie saperka jest często wykorzystywana przez turystów, skautów i miłośników survivalu itp. jako element wyposażenia biwaku (np. do okopania namiotu), czy plecaka.
Może się również okazać niezbędna do odkopania samochodu, w przypadku obfitych opadów śniegu.
Bywa też, że saperka może być wykorzystywana na polu walki jako broń sieczna, a posługiwanie się nią w takiej formie jest elementem treningów oddziałów wojskowych (w tym jednostek specjalnych) wielu armii i wielu systemów walki, m.in. typu krav mag.
