Podczas eksperymentów z prądem elektrycznym, korzystając z doświadczeń H. Oersteda zauważył, że po wsunięciu do solenoidu pręta z miękkiego żelaza, indukcja pola magnetycznego gwałtownie wzrosła.
W efekcie obserwacji, w roku 1825 skonstruował pierwszy, jeszcze bardzo nieefektywny elektromagnes, który w dalszych latach udoskonalał, nawijając wiele zwojów drutu na rdzeniu z miękkiego żelaza, pokrytym dla zapewnienia izolacji elektrycznej lakiem - dzięki temu, tak skonstruowany elektromagnes był w stanie utrzymać ciężar większy od własnego.
W roku 1832 buduje komutator (do odwracania kierunku przepływu prądu elektrycznego w silnikach elektrycznych).
Cztery lata później, w roku 1836 zbudował galwanometr magnetoelektryczny z ruchomą cewką.
Wszystkie wymienione wyżej urządzenia, oraz jego: Annały elektryczności, wytyczyły drogę dla takich wynalazków jak telegraf, silnik elektryczny i wiele innych.
