Znalazło również liczne zastosowania w rozmaitych dziedzinach techniki.
Warto tutaj nadmienić, że stosunkowo rozwinięte cywilizacje Ameryki (na przykład Inkowie), nie znały koła przed przybyciem pierwszych Europejczyków.
Koło nie dotarło również do wielu peryferyjnych, izolowanych, prymitywnych społeczności Starego Świata.
Około 3200 roku p.n.e. w Mezopotamii zaczęto używać koła garncarskiego.
Była to pierwsza maszyna produkcyjna oparta na ruchu obrotowym - ułatwiając formowanie naczyń, koło znacznie przyspieszyło ich produkcję, przyczyniając się do powstania jednego z pierwszych zawodów - zawodu garncarza.
W połowie II tysiąclecia p.n.e. powstały tokarka i kołowrotek.
Około 1000 roku p.n.e. zaczęto używać kołowrotu, niedługo potem krążka linowego w Asyrii, a około 500 lat p.n.e. w Syrii - żaren obrotowych.
Z IV wieku p.n.e. pochodzą pierwsze wzmianki o stosowaniu w Egipcie koła w przekładniach ciernych, a wkrótce potem koła zębate znane były w państwach hellenistycznych.
W III wieku p.n.e. Filon z Bizancjum pisał o kołach wodnych, ale pierwszy znany młyn wodny zaczął pracować w Kabirze (Azja Mniejsza) dopiero w końcu I wieku p.n.e.
Z pierwszego wieku n.e. pochodzą najstarsze zachowane egzemplarze kół zamachowych, a w Chinach próbowano statki napędzać kołami łopatkowymi, co w pełni udało się zrealizować w pierwszych parostatkach, powstałych na początku XIX wieku w USA i Europie Zachodniej.
