Urządzenie zostało wynalezione przez włoskiego fizyka Giovanniego Battistę Venturiego.
Wykorzystuje zjawisko spadku ciśnienia w cieczy, wraz ze wzrostem jej prędkości.
Zwężka Venturiego składa się z barometru różnicowego i rurki o zwężonym przepływie (właściwej dyszy). Jedna z końcówek barometru włączona jest przed zwężeniem, a druga w samej dyszy.
Korzystając z równania Bernoulliego i warunku ciągłości przepływu, można wykazać, że różnica ciśnień wskazywanych przez barometr jest proporcjonalna do kwadratu prędkości przepływu płynu przed dyszą.
